Waarom het zo moeilijk is je goed te voelen

Je hebt een groot verlies meegemaakt, en misschien voelt het alsof de wereld om je heen stil is komen te staan. Mensen om je heen vragen vaak hoe het met je gaat en misschien wil je niets liever dan zeggen dat het goed gaat. Maar dat voelt niet zo. Hoe kan het goed met je gaan, als degene van wie je zo veel hield er niet meer is?

Verraad

Het idee om je beter te voelen, kan aanvoelen als een verraad aan de persoon die je bent verloren. Misschien heb je het gevoel dat als je nu verder gaat, het lijkt alsof je diegene vergeet. Het verdriet dat je voelt, is een teken van hoe sterk je verbonden was. Het is een manier om trouw te blijven aan die herinnering. Hoe kun je je ooit goed voelen als die persoon niet meer verder mag leven? Dat is een vraag die veel mensen in rouw stellen, en dat gevoel van loyaliteit houdt je vaak vast in je verdriet.

Het misverstand van ‘beter worden’

Misschien is het idee dat je je op een dag beter moet voelen verwarrend of zelfs beangstigend. Hoe kan dat? Hoe zou je je beter kunnen voelen terwijl de persoon van wie je houdt er niet meer is? In het begin van het rouwproces draait het vaak niet eens om je “beter voelen”, maar eerder om gewoon de dagen door te komen. Hoe kun je je emoties managen? Hoe kun je omgaan met de paniek die soms opeens opkomt? Hoe zorg je voor jezelf of misschien zelfs voor anderen, terwijl je zelf nauwelijks overeind blijft? Het idee van “goed” voelen kan bijna een belediging zijn voor wat je doormaakt. Want als het goed met je zou gaan, zou dat betekenen dat je verder kunt met je leven, terwijl degene die je verloren hebt dat niet kan. Het is logisch dat het woord “goed” niet bij je past in deze tijd. Misschien voelt het zelfs alsof je dat nooit zult kunnen zeggen.

Verbonden blijven door of in verdriet

Het helpt misschien om te begrijpen dat de pijn die je voelt, een manier is om verbonden te blijven met de persoon die je verloren hebt. Dat verdriet dat je voelt, geeft aan hoeveel ze voor je betekenden. Het is een vorm van loyaliteit, een manier om trouw te blijven aan hun herinnering. En dat is begrijpelijk. Hoe kun je immers verder gaan en je goed voelen als zij dat niet kunnen? Je rouw is een teken van je liefde voor hen, en dat mag er zijn. Maar er komt ook een moment in het rouwproces waarop je merkt dat je dit zware gevoel niet meer wilt dragen. Misschien ben je daar ‘nog’ niet (geen probleem) of wellicht heb je dat ‘al’ gemerkt. Het moment dat je verlangt naar een manier om verder te gaan, zonder het gevoel te hebben dat je je geliefde daarbij verliest. Dat betekent niet dat je hen vergeet of dat je minder om hen geeft. Het betekent dat je een manier hebt gevonden om je op een andere manier te verbinden met diegene die dood is gegaan, waardoor je het verdriet beter kunt dragen,zonder dat het je leven volledig bepaalt.

Je weg vinden in rouw

Op een gegeven moment in je rouwproces kan er iets veranderen. Het is vaak geen groot, dramatisch moment, maar eerder een stil besef dat je niet langer deze pijn wilt blijven voelen. Dat er een verlangen komt naar je goed voelen, nieuwe ‘kansen’ (een nieuwe partner, een ander kindje). Misschien wil je jezelf toestaan om weer licht te voelen, zonder dat het voelt alsof je de ander tekortdoet. Dat kan eng zijn, en dat is helemaal oké. Het betekent niet dat je de band met de persoon die je hebt verloren verbreekt. Die blijft altijd bestaan, maar het verdriet hoeft niet langer de enige manier te zijn waarop je die band voelt. Je kunt een nieuwe manier vinden om verbonden te blijven, terwijl je ook weer ruimte maakt voor jezelf en je eigen leven.

Vooruitgaan zonder schuldgevoel

Het gevoel dat je vooruit mag gaan zonder schuld, is of blijkt, vaak lastig. Loyaliteit aan degene die je verloren hebt, hoeft niet alleen door verdriet tot uiting te komen. Je kunt hen eren door te leven, door liefde te geven aan de mensen om je heen en door weer momenten van vreugde toe te laten in je leven. Het betekent niet dat je hen vergeet, maar dat je jezelf de ruimte geeft om verder (oei, moeilijk woord) te gaan, terwijl hun herinnering met je meereist. 

Geen haast, neem je tijd

Er is geen haast in rouw. Neem de tijd die je nodig hebt. Je hoeft niet meteen de toekomst helder te zien, en het is oké als het idee van “beter worden” voor jou nu niet klopt. Maar ik hoop dat het je helpt te weten: je verdriet is een teken van de band die je had, en op een dag kan die band een andere vorm aannemen, een vorm die je in staat stelt om verder te gaan met je leven zonder je dierbare te verliezen.

Jouw tijd, jouw tempo, jouw herinneringen

Juist dát is ons doel geweest van het maken van het rouwverwerkingsprogramma Lutografie. (Ja, rouwverwerken mag je zeggen, lees het blog dat ik erover schreef). Het is een programma dat je op je eigen computer doet, helemaal op je eigen tempo, in je eigen tijd (met of zonder kaarsje, kopje thee, of wat je dan ook lekker vindt). Er zitten alle oefeningen om stil te staan bij je verlies, bij jouw uitdagingen van dit moment en bij wie jij nu bent. Ook zeker alle oefeningen om te ontdekken waar je heen wil. Met meditaties (mediteren is bewezen stressverlagend), met artikelen om te lezen hoe ‘anderen’ het doen, met kijktips om te kijken naar anderen of eens lekker (ja lekker) bij te huilen of te lachen. Daarbij heel veel boekentips. Allemaal voor jou. Om het voor jou beter te maken. Om je verder te helpen op jouw weg. Wil je er meer over weten én meer horen over het rouwproces? Ik vertel daar gratis over in het webinar “Rouwen op jouw manier“. Schrijf je je in? Dan zie ik je daar graag!