Door kinderen te beschermen tegen rouw, ontneem je ze juist het gereedschap om ermee om te gaan Je doet het vanuit liefde. Dat is het eerste wat ik wil zeggen, voordat ik iets anders zeg. Als een volwassene besluit om een kind te beschermen tegen de pijn van verlies — door het niet te benoemen, […]
Lees meer
Ook na de dood blijft iemand aanwezig. Soms meer dan je zou willen. Naar de supermarkt, naar je werk, naar bed. Overal. In je gedachten, in je hart, in alles wat je doet. Je bent er niet meer, maar tegelijkertijd ben je er constant. Loslaten is onmogelijk (en hoeft ook niet). Dat klinkt misschien vreemd […]
Lees meer
“Nee zeggen komt niet in mijn woordenboek voor. Ik heb al ‘ja’ gezegd voordat ik kan nadenken.” Dit vertelde een vrouw mij op het symposium van SCEM “De Lege Plek die alles verandert” (over de impact van een overleden kind in het gezin). Ze groeide op als het ‘gezonde’ zusje van een jongen met een […]
Lees meer
Gewoon normaal praten met kinderen over verlies Laatst zat ik met een leerkracht te praten die vertelde hoe ze een gesprek had gevoerd met een meisje van 9 wiens opa was overleden. “Ik deed het echt heel voorzichtig,” zei ze. “Heel zacht praten, heel lief doen. Maar dat kind keek me aan alsof ik van […]
Lees meer
“Je mag beste huilen hoor! .” Hoe vaak zeggen we dit niet tegen kinderen? En hoe vaak denken we dan dat we genoeg hebben gedaan? Maar … kinderen leren niet van wat we zeggen. Ze leren van wat we doen. Laat me je meenemen in het verhaal van Eveliene. Opa wordt ernstig ziek Eveliene was […]
Lees meer